Gesprek met Geetje Visser
Veertig jaar De Woeste Kop met wie kun je daar nu beter herinneringen mee ophalen dan met iemand die vanaf het begin bij onze vereniging betrokken is geweest. Ik (Kitty van Ommen) zit aan tafel met Geetje Visser. Voor wie haar niet kent even een kleine achtergrond. Geetje’s echtgenoot was een van de oprichters van De Woeste Kop. Dus een van die mannen die het aan durfden om een golfvereniging op te richten en dat is aardig gelukt.
Op mijn vraag of ik een keer met haar over die 40 jaar kon praten was haar eerste antwoord: “Ik ben geen lid meer hoor”. Eigenlijk maakt dat dit gesprek nog iets meer speciaal. Inschrijfdatum 01-01-1986 ---uitschrijfdatum 01-01-2026.
Uit de tas van Geetje komen een aantal foto’s, kranten en oude Woeste Copy’s. We gaan samen terug in het verleden, de grote trekken van de historie van De Woeste Kop is bij de meeste van de leden wel bekend maar ik was vooral benieuwd hoe de partners van de initiatiefnemers dit hebben ervaren. Geetje vertelt dat de dames er ook direct bij betrokken werden. Het heeft voordat de echte golfbaan een feit was toch wel een lange tijd geduurd. Op en bepaald moment werd er soms wel om de 14 dagen vergaderd maar de dames waren altijd na deze vergadering welkom bij het gezelschap. Misschien ook wel om de teleurstellingen, die er ook wel waren, te verzachten.
Geetje en Piet waren bekend met de golfsport omdat familieleden van hen dit speelden, van hen kwam ook hun eerste basissetje. Met dit materiaal, 4 matjes, ongeveer 20 enthousiastelingen en de door Piet de Waal met de hand gemaaide greens ging men op De Braakman van start. Er werd alleen op zaterdag geoefend en gespeeld. De lessen werden verzorgd door een greenkeeper uit Knokke.
Geetje vraagt of ik de pro Mario Weemaes ken. Ze vertelt dat hij op een keer op de fiets op De Braakman kwam kijken. Hij vroeg wat zijn jullie aan het doen? Hij vond het wel interessant en enkele weken later stond hij er weer terug met een paar clubs om ook kennis te maken met de sport. Jaren later werd hij pro op De Woeste Kop.
Uiteindelijk was het gebied op De Braakman te klein en de ambities van de heren groot. Toen mogelijkheid zich voordeed om op De Smitschorre aan de slag te gaan werd dit met beide handen aangegrepen. Er werd een “pipowagen” neergezet met een plekje voor de pro en de verkoop van wat eenvoudige golfspulletjes. Maar, zegt Geetje, er was al snel behoefte aan een clubhuis. Avond aan avond werd er gebouwd, geverfde en een glaasje whisky gedronken na het harde werken. Het is niet voor niets dat in het huidige clubhuis nog zo’n fles aan de muur te vinden is.
Met pretogen vertelt Geetje over de 1e buitenlandse golfreis van het eerste bestuur. Met de dames ging de reis naar Canterbury. Ze waren het bestuur van een golfclub, hadden het materiaal, dat zou toch moeten lukken……………………………………Gelukkig werden ze met alle begrip opgevangen. Een saillant detail: het schijnt dat de allereerste leden nooit een golfexamen hebben afgelegd. Geetje vertelt dat ze blij was toen uiteindelijk de 9 holes op De Smitschorre was gerealiseerd. Er brak een meer rustige tijd en kon zij fijn met Piet echt gaan golfen.
Ik vraag welke tijd voor haar het dierbaarste was. “De startperiode maar ook de tijd dat het minder ging met de gezondheid van Piet. De manier waarop op hij maar ook zij zelf werd opgevangen in de club”. Geetje geeft aan dat zij trots is op vooruitgang die De Woeste Kop in de jaren heeft ondergaan. “Iedereen zou hier trots op moeten zijn”.
Wat kan er volgens jou nog veranderen, zou je nog een boodschap mee willen geven? Op deze vraag kwam heel snel een antwoord: “Blijf rekening houden met elkaars mogelijkheden. We zijn niet allemaal single handicappers, we zijn niet allemaal meer zo gezond van lijf en leden. Iedereen komt voor het plezier naar de golfbaan, hou het dan ook voor iedereen gezellig”.
Natuurlijk stel ik haar de vraag waarom zij nu haar lidmaatschap heeft opgezegd. Het antwoord is heel eenvoudig: “Het hoofd wil nog wel maar het lijf niet meer”. Geetje geeft aan dat ze nu heel blij is dat de toegankelijkheid van de club nu open is, “nu kan ik als niet lid ook komen wanneer ik wil en hoef ik niets te missen”.
Geetje heel hartelijk bedankt voor ons fijne gesprek en ik hoop je nog heel vaak op DE Woeste Kop te zien.
Kitty van Ommen